swift
2010/07/05, 16:42
دو پیرمرد ٩٠ ساله، به نامهاى بهمن و خسرو، دوستان بسیار قدیمى بودند.
هنگامى که بهمن در بستر مرگ بود، خسرو هر روز به دیدار او می رفت.
یک روز خسرو گفت: «بهمن جان، ما هر دو عاشق فوتبال بودیم و سالهاى سال با هم
فوتبال بازى می کردیم. لطفاً وقتى به بهشت رفتى، یک جورى به من خبر بوده که در آن جا
هم می شود فوتبال بازى کرد یا نه؟»
بهمن گفت: «خسرو جان، تو بهترین دوست زندگى من هستى. مطمئن باش اگر امکانش
بود حتماً بهت خبر می دهم.»
راستی دوستان به تالار گفتمان اين سايت حتما سر بزنيد : سایت خبری تحلیلی دایان (http://www.dayaan.com)
مطالب واخبار جالبي مي بينيد .
هنگامى که بهمن در بستر مرگ بود، خسرو هر روز به دیدار او می رفت.
یک روز خسرو گفت: «بهمن جان، ما هر دو عاشق فوتبال بودیم و سالهاى سال با هم
فوتبال بازى می کردیم. لطفاً وقتى به بهشت رفتى، یک جورى به من خبر بوده که در آن جا
هم می شود فوتبال بازى کرد یا نه؟»
بهمن گفت: «خسرو جان، تو بهترین دوست زندگى من هستى. مطمئن باش اگر امکانش
بود حتماً بهت خبر می دهم.»
راستی دوستان به تالار گفتمان اين سايت حتما سر بزنيد : سایت خبری تحلیلی دایان (http://www.dayaan.com)
مطالب واخبار جالبي مي بينيد .