سیاه پوش
2010/02/13, 16:29
مقدمه
تای چی چوان بصورت مشت نهایی عالی ترجمه شده است.البته هرنوع تصوری را از این هنر همچون هنری مشابه با روشهای رزمی کونگ فو وکاراته باید کنارگذاشت.
تای چی برای اکثر دانش آموزان این هنرعبارت است ازشیوه ی تمرین حرکات آهسته ای که برای سلامت وآرامش وتوازن درونی به کار برده می شود.
در منشاء وتاریخ پیدایش تای چی عقاید متفاوتی وجود دارد مثلاَ ان دالی درکتابش به ورزشهای پزشکی چینی در2700سال قبل از میلاد اشاره کرده است.ادوارد مایسل در کتاب تای جی برای تندرستی به وجود تمرینات تنفسی تائویی در حدود سال 122 قبل از میلاد اشاره کرده وهمچنین درباره ی تمرین حرکاتی بر اساس اقتباس از حرکات حیوانات در فاصله ی سالهای 25 قبل از میلادتا263 میلادی گفت وگو کرده است وسایر نویسندگان به رقصهای مذهبی برای احضار ارواح،آیین ماه وخورشید گرفتگی،مقابله با بلاها و.... اشاراتی دارند.
اصول
هنگام بررسی اصولی که تای چی بر آنها استوار است،باید دو عقیده را درباره ی بشر وکائنات که قسمتی از نحوه ی زندگی مردم چین هستند،در ذهن داشته باشیم.
زمینه ای که تمامی کونگ فوی چین بر آن استوار است،اندیشه ای است حاکی از اینکه زندگی بر پایه ی تعادل و هماهنگی دو نیروی متضاد "ین ویانگ"بقا می یابد.تباهی و عدم تعادل وقتی پدید می آیدکه یکی از این دو نیرو بر دیگری تسلط یابد.به طور مثال یک گیاه در جایی می تواند به وجود آید که سرما وگرما به اندازه ی مناسب وجود داشته باشد واگر گرما یا سرما بیش از اندازه باشد گیاه از بین خواهد رفت.در انسان نیز نرمی وسستی بیش از حد بی حسی بدنبال خواهد داشت وسفتی بیش از حد باعث بیماری عصبی می گردد.
در زمینه ی پزشکی چینی عقیده ی مهمی وجود دارد مبنی بر اینکه در پیوند با دستگاه عصبی ودستگاه گردش خون دستگاه قابل لمس دیگری به نام نظام نصف النهاری وجود دارد که نیروی حیات را به اندامها و قسمتهای مختلف بدن انتقال می دهد.پس اگر در راه این جریان سدی ایجاد شود ویا نیروی حیات بیش از حد آزادانه به یک عضو برسد بیماری در پی خواهد داشت.
دررابطه با تای چی ادعا شده است که می تواند نیروی ین ویانگ را نه تنها در دستگاه عصبی وگردش خون بلکه در دستگاه نصف النهاری نیز هماهنگ کند.همچنین گفته می شود این هنر برای تنفس که واجب ترین اصل برای فعالیت دستگاه های سه گانه می باشد ،سودمند است وآنرا نیز هماهنگ می کند.
افکار ازهم گسیخته و احساسات منضبط نشده ی خود انسان نمی تواند او را در هیچ زمینه ای یاری کند اما اگر انسان راهی بیابد که در ان به بدن خود اجازه ی حرکت و تنفس طبیعی را بدهد وافکار واحساساتش را به حالت تعلیق درآورد،زندگی آسوده وسودمندی خواهد داشت؛واین کار از راه تای چی امکان پذیر است.
روش تای چی
انسان می تواند بسته به وضعیت خود میان آرامترین حالت جسمی مثل خواب عمیق ویا سخت ترین وطولانی ترین حالت تلاش جسمی قابل تصور،نوسان داشته باشد.وحال اینکه تای چی کمک می کند تا این دو قطب متضاد دور ازهم،به یکدیگر نزدیک شوند.هدف تای چی ایجاد نرمی وسستی عضلانی وعصبی در هنگامی است که بدن در حالت حرکت است.چنین تلاشی نیاز به همراهی ،ذهنی آگاه دارد وبه این خاطر است که از تای چی به عنوان" تفکر در حرکت"نام می برند.
بیشتر قسمتهای تای چی در مقایسه با بسیاری از روشهای مشت زنی چینی نیاز به مطالعه وآموختن طولانی تری دارند واین به خاطر آن است که تای چی روشی درونی است و یادگیری یک رشته از حرکات صرفاَ جسمی وظاهری هیچ نقشی در آن ندارد.درهم شکستن آجر وچوب ،جهش پنج متری در هوا،فلج کردن حریفان با ضربات دنده شکن ومانند اینها هیچ جایی در تای چی ندارد.زیرا این جلوه ها مخصوص سبکهای جسمی هستند ،روشهایی که هیچ وقتی برای هماهنگی نیروها ندارند.
حرکات
هسته ی اصلی حرکات تای چی حالت کشیده ودراز است که شامل 108 حرکت مشخص می شود.
اگر مردم این 108 شکل را به آهستگی بیاموزند،نتیجه ای مطلوب به دست می آورند و به طور صحیح میآموزند که هر قسمت از بدن باید در چه حالتی قرار بگیرد زیرا در تای چی ممکن است هر چیز کوچکی باعث گمراهی شود.
تای چی چوان بصورت مشت نهایی عالی ترجمه شده است.البته هرنوع تصوری را از این هنر همچون هنری مشابه با روشهای رزمی کونگ فو وکاراته باید کنارگذاشت.
تای چی برای اکثر دانش آموزان این هنرعبارت است ازشیوه ی تمرین حرکات آهسته ای که برای سلامت وآرامش وتوازن درونی به کار برده می شود.
در منشاء وتاریخ پیدایش تای چی عقاید متفاوتی وجود دارد مثلاَ ان دالی درکتابش به ورزشهای پزشکی چینی در2700سال قبل از میلاد اشاره کرده است.ادوارد مایسل در کتاب تای جی برای تندرستی به وجود تمرینات تنفسی تائویی در حدود سال 122 قبل از میلاد اشاره کرده وهمچنین درباره ی تمرین حرکاتی بر اساس اقتباس از حرکات حیوانات در فاصله ی سالهای 25 قبل از میلادتا263 میلادی گفت وگو کرده است وسایر نویسندگان به رقصهای مذهبی برای احضار ارواح،آیین ماه وخورشید گرفتگی،مقابله با بلاها و.... اشاراتی دارند.
اصول
هنگام بررسی اصولی که تای چی بر آنها استوار است،باید دو عقیده را درباره ی بشر وکائنات که قسمتی از نحوه ی زندگی مردم چین هستند،در ذهن داشته باشیم.
زمینه ای که تمامی کونگ فوی چین بر آن استوار است،اندیشه ای است حاکی از اینکه زندگی بر پایه ی تعادل و هماهنگی دو نیروی متضاد "ین ویانگ"بقا می یابد.تباهی و عدم تعادل وقتی پدید می آیدکه یکی از این دو نیرو بر دیگری تسلط یابد.به طور مثال یک گیاه در جایی می تواند به وجود آید که سرما وگرما به اندازه ی مناسب وجود داشته باشد واگر گرما یا سرما بیش از اندازه باشد گیاه از بین خواهد رفت.در انسان نیز نرمی وسستی بیش از حد بی حسی بدنبال خواهد داشت وسفتی بیش از حد باعث بیماری عصبی می گردد.
در زمینه ی پزشکی چینی عقیده ی مهمی وجود دارد مبنی بر اینکه در پیوند با دستگاه عصبی ودستگاه گردش خون دستگاه قابل لمس دیگری به نام نظام نصف النهاری وجود دارد که نیروی حیات را به اندامها و قسمتهای مختلف بدن انتقال می دهد.پس اگر در راه این جریان سدی ایجاد شود ویا نیروی حیات بیش از حد آزادانه به یک عضو برسد بیماری در پی خواهد داشت.
دررابطه با تای چی ادعا شده است که می تواند نیروی ین ویانگ را نه تنها در دستگاه عصبی وگردش خون بلکه در دستگاه نصف النهاری نیز هماهنگ کند.همچنین گفته می شود این هنر برای تنفس که واجب ترین اصل برای فعالیت دستگاه های سه گانه می باشد ،سودمند است وآنرا نیز هماهنگ می کند.
افکار ازهم گسیخته و احساسات منضبط نشده ی خود انسان نمی تواند او را در هیچ زمینه ای یاری کند اما اگر انسان راهی بیابد که در ان به بدن خود اجازه ی حرکت و تنفس طبیعی را بدهد وافکار واحساساتش را به حالت تعلیق درآورد،زندگی آسوده وسودمندی خواهد داشت؛واین کار از راه تای چی امکان پذیر است.
روش تای چی
انسان می تواند بسته به وضعیت خود میان آرامترین حالت جسمی مثل خواب عمیق ویا سخت ترین وطولانی ترین حالت تلاش جسمی قابل تصور،نوسان داشته باشد.وحال اینکه تای چی کمک می کند تا این دو قطب متضاد دور ازهم،به یکدیگر نزدیک شوند.هدف تای چی ایجاد نرمی وسستی عضلانی وعصبی در هنگامی است که بدن در حالت حرکت است.چنین تلاشی نیاز به همراهی ،ذهنی آگاه دارد وبه این خاطر است که از تای چی به عنوان" تفکر در حرکت"نام می برند.
بیشتر قسمتهای تای چی در مقایسه با بسیاری از روشهای مشت زنی چینی نیاز به مطالعه وآموختن طولانی تری دارند واین به خاطر آن است که تای چی روشی درونی است و یادگیری یک رشته از حرکات صرفاَ جسمی وظاهری هیچ نقشی در آن ندارد.درهم شکستن آجر وچوب ،جهش پنج متری در هوا،فلج کردن حریفان با ضربات دنده شکن ومانند اینها هیچ جایی در تای چی ندارد.زیرا این جلوه ها مخصوص سبکهای جسمی هستند ،روشهایی که هیچ وقتی برای هماهنگی نیروها ندارند.
حرکات
هسته ی اصلی حرکات تای چی حالت کشیده ودراز است که شامل 108 حرکت مشخص می شود.
اگر مردم این 108 شکل را به آهستگی بیاموزند،نتیجه ای مطلوب به دست می آورند و به طور صحیح میآموزند که هر قسمت از بدن باید در چه حالتی قرار بگیرد زیرا در تای چی ممکن است هر چیز کوچکی باعث گمراهی شود.